२०७८ माघ ९, तिलोत्तमा सिटी। हाम्रा नारीहरु पशु सरी बेचिए मुम्बईमा । शिक्षा रूपी नयन नहुँदा बाध्यता भो उनीमा । आँखा खोली किरण तिमिले चेतनाका फिँजार । मेरा प्यारा युवक बलिया देशका कर्णधार ।। देखे...
पूरा समाचार पढनुहोस
२०७८ माघ ७, तिलोत्तमा सिटी। समथर जुन जग्गा अन्नभण्डार हुन्थ्यो सबतिर घर बन्दा वेदनाग्रस्त बन्दो धुरुधुरु किन रोयो? नेत्रमा देख्छु टाटो ! अब भन कसरी यो देशको बन्छ माटो?? अनवरत लडेका ती पहाडी किसा...
पूरा समाचार पढनुहोस
२०७८ माघ ६, तिलोत्तमा सिटी।आमाले जिन्दगीमा कहिल्यै पनि ऐना हेर्न पाउनुभएको थिएन । ऐनामा आफ्नो प्रतिविम्ब कस्तो देखिन्छ ? उहाँलाई केही पनि थाहा थिएन सायद । जिन्दगीको लामो हिस्सा उहाँले ऐना नहेरेरै बिता...
पूरा समाचार पढनुहोस
२०७८ माघ ५ ,तिलोत्तमा सिटी। पेट खाली थियो तर खाने केही थिएन आज थाल भरि छ खाना अरुचिले अघाएको छ, भोक हराएको छ । परिवार बसाउन घरबास खोज्दाखोज्दै सबै क्षणहरु, समयहरु, दिनहरु कटे अहिले परिवार बसेको...
पूरा समाचार पढनुहोस
२०७८ माघ ३,तिलोत्तमा सिटी। बा, बरु टुनीले बर्षैपिच्छे बोक्रा फेर्छ ढुकुरले पटकपटक जोडी फेर्छ सबैको जुनी फेरिन्छ बा म देखिरहेछु हजुरको च्यातिएको छाला वषौँदेखि उस्तै छ कहिले फेर्नुहुन्छ ? बा क...
पूरा समाचार पढनुहोस
२०७८ माघ २, तिलोत्तमा सिटी। मेरा गाँउका मान्छेले सपना को बीउ रोपेका छन। सपना बढन थाले अनि गाँवको सादगीबाट वाक्क भए सपना को आफ्नै बडप्पनमा जीउने आदत छ। त्यसैले उनिहरूलाई निद्रामा हिंडने लत बस...
पूरा समाचार पढनुहोस
२०७८ पुष ३०, तिलोत्तमा सिटी। चर्का नाराहरु दिनदिै छोडिद्यौ मित्र सुन्न । नेताजीका चतुर गफले देशको हीत हुन्न । कस्ले सुन्ने अब जननिको टीठ लाग्दो पुकार । मेरा प्यारा युवक बलिया देशका कर्णधार ।।...
पूरा समाचार पढनुहोस
२०७८,पुष २५,तिलोत्तमा सिटी। बुद्धका आँखाहरूले यो संसारलाई हेर्नु हो भने कस्तो देखिने थियो होला? सधै क्षय हुँदैं गैरहने छाला, रगत र अस्थि-पञ्जरको गठजोड अनित्य शरीरको बोध भएर परमार्थको खोजिमा...
पूरा समाचार पढनुहोस२०७८ पुष २२, तिलोत्तमा सिटी। उ आज पनि हातमा डायरी बोकेर हाकिमको ढोकामा उभिएको छ ।के हो प्रमोसनको लागि भन्न लागिस कि माल आउने ठाउँमा सरुवा माग्न लागिस् ? यसरी जिस्क्याउँछन् देख्नेहरु ।उ मुसुक्क हाँस्छ...
पूरा समाचार पढनुहोस
२०७८ पुष २१, तिलोत्तमा सिटी। जे गरे नि हुने यहाँ छुट धेरै भयो कानुनकै अघिल्तिर लुट धेरै भयो। पहिले एक थिए आज अनेक छन् कहाँबाट आयो खै मुकुट धेरै भयो। पहिचान हराउँछ कि भन्ने भो डर हाम्रै बिचमा...
पूरा समाचार पढनुहोस
२०७८ पुष २०, तिलोत्तमा सिटी। म बजारमा छु अचेल हातमा शिप छ आँखामा अनवरत देखिरहने सपना छन् खुट्टाहरु सुदुर दुरको यात्राको तय गरिरहेछन् मलाई मेरा खुशीहरुमा तपाईंका खुुुशीहरु साट्न मन छ यताका अनुभब...
पूरा समाचार पढनुहोस
२०७८ पुष १९ , तिलोत्तमा सिटी। "बत्तीस हजार टुक्रा बनाओ ! " भिडको बिचमा अग्लो ठूलो ढुङ्गामा उभिएको रिसले चूर, शरीरले हट्टाकट्टा, खुवाईले मोटो भद्दा देख्दै डरलाग्दो मान्छेले भिषण स्वरमा आदेश दियो / रगता...
पूरा समाचार पढनुहोस
२०७८ पुष १८, तिलोत्तमा सिटी। मेरो मन शुन्यतामा हरायो त्यसैले मसंग कुनै सोच छैन मेरो शब्द आवाज विहिन भयो त्यसैले मसंग कुनै गुनासो छैन मेरो सपनाहरु नदेखी बिलिन भए त्यसैले मसंग कुनै महत्वाकांक्ष...
पूरा समाचार पढनुहोस
२०७८ पुस १६, तिलोत्तमा सिटी। “आमा, सन्चै हुनुहुन्छ ?” हजारको नोट र कोसेलीको पोको पाउमा राखिदिँदै नितेशले ढोग्यो । “बाबू नितेश ! कस्तो छस् ? अनि बुहारी नि ? यति वर्षपछि बल्ल सम्झिछस् त ।” उनले छोराक...
पूरा समाचार पढनुहोस
२०७८ पुस १४, तिलोत्तमा सिटी। हाँस्थेँ खेल्थेँ विगत दिनमा प्यार पाई रमाई ‘बाबा’ भन्दै अघिपछि भई हातखुट्टा समाई कैलेकाहीँ छुनुमुनु गरी काँधमा चढ्न पुग्थेँ त्यो बेलामा अबुझ मनले शक्तिशाली म हुन्थे...
पूरा समाचार पढनुहोस